Mądrość płynąca z Biblii, czyli o miłości i o marności

Księga Koheleta jest księgą o charakterze mądrościowym. Znajduje się ona w Starym Testamencie, pojawiają się w niej poetyckie rozważania dotyczące egzystencji ludzkiej, pojawiają się też liczne pytania o to, co jest w życiu najważniejsze. Kohelet w języku hebrajskim to mędrzec, nauczyciel, człowiek, który przemawia do innych. Podobnie jak Księga Hioba, tak i Księga Koheleta ma charakter inspirujący, odwoływali się do niej twórcy różnych epok, na przykład barokowy poeta Daniel Naborowski, współczesny - Czesław Miłosz. Inspiracje Księgą Koheleta można też odnaleźć w twórczości Jana Kochanowskiego. Inna nazwa Księgi Koheleta to "Marność nad marnościami, wszystko marność". "Pieśń nad Pieśniami" to pieśń wyjątkowa, najdoskonalsza i najlepsza pieśń, która zajmuje miejsce ponad innymi. Składa się z szeregu poematów, które opisują miłość oblubienicy i oblubieńca. Oblubienica jest pasterką, a oblubieniec królem pasterzy. Pojawia się szereg porównań, także takich, które nie są nigdzie indziej spotykane poza "Pieśnią nad Pieśniami". Opisując urodę oblubieńców, autor pieśni odwołuje się do zjawisk i sił przyrody, a piękno i harmonię tych ludzkich ciał porównuje do piękna zwierząt. Oprócz tego, że kochankowie podziwiają swój wygląd, mówią wiele o swoich uczuciach. Pojawia się pierwiastek erotyczny, miłość ma charakter zmysłowy, kochankowie nie ukrywają swojej miłości i wiele o niej mówią. Oblubienica jest bardziej otwarta, często mówi o swoich uczuciach, natomiast jej ukochany jest dojrzałym mężczyzną, bardziej powściągliwym. "Pieśń nad pieśniami" to poemat o namiętnej, wielkiej miłości, dającej uniesienia, ale też przynoszącej żal, tęsknotę, a nawet zazdrość.